Του Μάνου Τσαλγατίδη
Γράφοντας αυτόν τον τίτλο σκεφτόμουν ποια
είναι αυτή η συνήθεια; Ότι ο Παναιτωλικός για δέκατο παιχνίδι μένει με δέκα
παίκτες; Ότι ενώ παίζει ωραίο ποδόσφαιρο δεν μπορεί να πάρει τους τρείς πόντους
ή ότι η Δόξα έχει να χάσει από τους αγρινιώτες από το 2008; Σε έναν αγώνα, στον
οποίο κανείς δεν περίμενε να δει θέαμα και γκολ, οι παίκτες των δύο ομάδων βάλθηκαν
να μας διαψεύσουν. Το παιχνίδι είχε… μπόλικες φάσεις, κάρτες, κίτρινες και
κόκκινη, πέναλτι, γκολ και φυσικά ανατροπή στο σκορ. Τι κι αν η Δόξα Δράμας,
εξασφαλίζοντας την τελευταία στιγμή την άνοδό της στα… σαλόνια της Α΄ Εθνικής,
στερείται ικανοποιητικού ρόστερ.
 |
|
Τα
νεαρά παιδιά κάνουν σε κάθε αγώνα υπερπροσπάθεια για να καταφέρουν να
διακριθούν τόσο οι ίδιοι αλλά και η ομάδα τους για την οποία η διάκριση θα
έρθει μέσα από την επίτευξη της παραμονής στην Superleague. Από την άλλη η ομάδα του Αγρινίου ξεκίνησε σαν την
έκπληξη του πρωταθλήματος αλλά αυτή δεν κράτησε πολύ. Οι άσχημες εμφανίσεις
οδήγησαν στην αποπομπή του Μπάμπη Τεννέ από τον πάγκο και την αντικατάσταση του
από τον Τάκη Λεμονή. Στην χώρα μας ως γνωστόν υπάρχει η κακιά συνήθεια να αλλάζουν
οι ομάδες τους προπονητές σαν τα πουκάμισα, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Οι
«μαυραετοί» για δεύτερη φορά σε μια βδομάδα έκαναν τους αγρινιώτες να βγουν από
το γήπεδο με κατεβασμένα κεφάλια. Οι δραμινοί απέδειξαν ότι έχουν τα ψυχικά και
σωματικά αποθέματα αφού παίζουν κάθε βδομάδα από δύο παιχνίδια, και το παράδοξο
είναι ότι παίζουν όμορφο ποδόσφαιρο. Βλέπουμε παίκτες οι οποίοι τρέχουν μέχρι ο
διαιτητής να σφυρίξει τη λήξη της αναμέτρησης. Ο επιμένων νικά λέει ο λαός μας,
και αυτό ισχύει και στην περίπτωση της ομάδας της Μακεδονίας, αφού μετά και από
αυτή την νίκη ξεκόλλησε από τον πάτο της βαθμολογίας και την επόμενη αγωνιστική
θα έχει την ευκαιρία να απομακρυνθεί κατά μία θέση από το τέλος του
βαθμολογικού πίνακα. Με νίκη επί της Κέρκυρας, οι Δραμινοί θα φτάσουν να είναι
τρίτοι από το τέλος, σίγουρα δεν είναι κάποιο μεγάλο επίτευγμα αλλά είναι ένα
λιθαράκι στην προσπάθεια για παραμονή. Βλέποντας τους παίκτες να βγαίνουν από
τα αποδυτήρια, τους είδα να χαμογελάνε
και να χαίρονται! Και η αλήθεια είναι ότι μου έκανε τεράστια εντύπωση καθώς
όπως προανέφερα κινδυνεύουν με υποβιβασμό. Άλλα γράφοντας αυτό το κείμενο
κατάλαβαπως ο λόγος που χαμογελούσαν είναι πως δεν έχουν τίποτα να χάσουν μόνο
να κερδίσουν και ότι ξέρουν ότι δίνουν κάθε βδομάδα τον καλύτερο τους εαυτό.
Τελικά αυτή είναι η συνήθεια που έγινε λατρεία….