Γυμνός έμεινε διοικητικά ο μπασκετικός Άρης καθώς τα μέλη της διοίκησης παραιτήθηκαν.
Αν το λέγαμε αυτό πριν λίγα χρόνια δεν θα μας πίστευε κανένας. Και όμως ο «αυτοκράτορας» -άλλοτε- του ελληνικού μπάσκετ βρίσκεται σ'αυτη την δύσκολη κατάσταση και πλέον κανείς δεν ξέρει ποια θα είναι η επόμενη μέρα.
Τόσο ο κ. Τζεβελέκης όσο και ο κ. Δαμιανίδης ήταν αυτοί που οδηγούσαν διοικητικά τον Άρη τόσα χρόνια κι όμως αποχώρησαν χωρίς να έχουν εξασφαλίσει την επόμενη μέρα για τον σύλλογο. Το μπάσκετ του Άρη εκπέμπει σήμα κινδύνου.
Είχαμε συνηθίσει όλοι να βλέπουμε τους κίτρινους να πρωταγωνιστούν σε Ελλάδα και Ευρώπη. Τα τελευταία χρόνια αυτό έχει αλλάξει.
Η ομάδα διαγράφει καθοδική πορεία. Δεν είναι πια φόβητρο. Δεν είναι ανταγωνιστική. Από τα ένδοξα χρόνια του Γκάλη και του Γιαννάκη, όπου οι φίλαθλοι όχι μόνο του Άρη αλλά και όλων των υπόλοιπων ομάδων καθόταν αποσβολωμένοι και παρακολουθούσαν τον Άρη να μεγαλουργεί σε Ελλάδα και Ευρώπη, φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε τον Άρη να χάνει από μικρότερου μεγέθους ομάδες (Κολοσσός Ρόδου).
Τα σημάδια… διάλυσης είναι περισσότερο έντονα από ποτέ. Τρανταχτό παράδειγμα, ότι η ομάδα δεν κατάφερε να ταξιδέψει αεροπορικώς ούτε μέχρι την Αθήνα. Η αποστολή της ομάδας ταξίδεψε οδικώς με λεωφορείο, θυμίζοντας… ερασιτεχνικό σωματείο.
Χωρίς αμφιβολία οι οικονομικές συγκυρίες είναι τραγικές, ωστόσο γνώμη μας είναι πως ακόμη και έτσι, θα μπορούσαν άνθρωποι που βρίσκονται κοντά στην ομάδα, να συνδράμουν, ώστε τουλάχιστον να διασφαλίζονταν η εύρυθμή και αξιοπρεπή λειτουργία της κίτρινης ΚΑΕ.
Γρηγόρης Πρεμενής
